Istie mooi of istie mooi? Thaz is uitgenodigd voor het Samba Festival in Nijmegen. Nijmegen is een hele leuke stad, een van de oudste van Nederland, gesticht door de Romeinen. Wel knap van ze trouwens, want om in deze streken te komen moesten de Romeinen zich wel een weg langs Asterix en zijn illustere trawanten banen, voorwaar geen geringen prestatie., waarover later meer.

Het centrum van Nijmegen is grootdeels autovrij. Daar bevinden zich alle podia. Je mag wel zeggen dat we een primeur hebben. Thaz treedt in Nijmegen op met twee blazers: Petra op saxofoon en Michael op trompet. En daarmee hebben we ook serieuze uitbreiding op het repetoire.

Zo vroeg op de middag is de publieke belangstelling nog niet optimaal.Het begin is nog wat aarzelend, na het eerste optreden is het voorlopig hoogtepunt het bezoek aan de achtergelegen shoarmatent. Gedurende de middag, ook mede door het mooie weer, vullen de straten zich echter met steeds meer belangstellenden, wat de sfeer zeker ten goede komt.

‘Sing-Sing-Sing’ beleeft zijn premiere voor een groot publiek. Thaz Minor, bestaande uit Ronald, Sabrina, Petra, Michael, Pieter en Richard, brengt in een pakkende minishow het klassieke nummer Sing-Sing-Sing tot leven. De rest van de band en Thaz Dance fungeert als swingend decor waardoor dit nummer een extra dimensie krijgt.

Thaz onderscheidt zich in nog een discipline van de rest van de deelnemers. Wij kunnen lopend spelen! Of spelend lopen? Nou ja, in ieder geval merkte men dat de muziek niet alleen van de vastgestelde podia kwam, maar ook zomaar ergens ineens in een straat begon.

Totaal wordt er op vijf podia gespeeld, met een min of meer vaststaande volgorde: ‘BoomShakalaka’, ‘Children of Sanchez’, ‘Comba’, ‘Rythm is gonna Get You’, ‘Cropduster’, ‘Sing-Sing-Sing’, ‘Zumba’, ‘Oya LeLe’, ‘Tequila’ en ‘Chili Con Carne’.

Het schijnt dat de Romeinen de sambamuziek hebben uitgevonden. Vandaar dat er nog steeds Samba Festivals worden georganiseerd in Nijmegen. Maar hoe is Thaz dan in al dat samba-geweld verzeild geraakt? Daar komen we weer bij Asterix. Deze schijnt de Romeinen te hebben toegestaan naar het noorden te trekken, met als voorwaarde dat zij om de 500 jaar een band van Woeste Barbaren zouden toelaten tot het Samba Festival. Als ik me niet vergis is dit in het jaar 9 na Christus op schrift gesteld (of in steen gebeiteld, daar wil ik vanaf wezen). Dus dat Thaz werd uitgenodigd is helemaal geen toeval.

Dan hebben we nog de grote finale. Alle deelnemende bands verzamelen zich op een plein/veld/parkje, midden in het centrum. Op het podium orkestreert de organisator de gehele bende om tot een gezamelijke uitvoering te komen. De bedoeling is dat alle gelijke instrumenten bij elkaar gaan staan om zo een beetje gelijke herrie te krijgen. Zo niet de vrienden van Thaz, die klitten natuurlijk gezellig bij elkaar.

Toch, ondanks dat we niet geheel in het gezelschap passsen, is meedoen aan deze uitvoering een leuke ervaring geweest, met als extra moment de solo van de enige twee timbales op het veld (die van Thaz dus!). Waar de andere deelnemers langzaamaan terugsloffen naar de parkeerplaatsen gaat Thaz Percussion vrolijk door met spelen tijdens het lopen. Wat een kanjers he?!

O ja, verzoekje: a.u.b. geen foto’s meer van de achterste lijn op de rug bezien. Een van de leden moest zich zo nodig een Coupe-Biljartbal aanmeten, maar de foto’s hiervan zijn eerlijk gezegd geen doorslaand succes…

De foto’s van het Samba Festival Nijmegen zijn te vinden in ons foto-album!